De Pottekijker

Afgelopen zondag hebben we weer een flink stuk gelopen. Best een beetje spannend, want Evelien liep voor het eerst sinds drie weken weer met haar volle rugzak. Afgelopen week was ze bij de osteopaat en die kraakte dat het een lieve lust was. resultaat: alle wervels bovenin staan weer prima recht. En hoe zouden die zich houden met een tochtje van 20 kilometer?

Bij het station van Kruiningen (dat is trouwens te huur - ideeën, liefhebbers?) parkeren we de auto en vandaar lopen we naar het Yerseke Moer.De nevel in de verte beloofte een nog warmere dag dan gisteren en geeft tegelijkertijd iets mysterieus aan het landschap. In het Moer is zowaar een picknick tafel gezet en we drinken erkoffie en dan hup verderrichting Wemeldinge. We moeten de brug over het Kanaal door Zuid - Beveland over en ja hoor, net als wij de brug op lopen hoor ik een belgerinkel. we kijken elkaar aan: rennen? Nee toch maar niet. Ten eerste rent het niet heel soepel, laat staan charmanten ten tweede hebben we geen zin dat de slagboom aan de andere kant net voor onze neus naar beneden gaat. Je zal daar boven in hangen aan zo'n openstaande brug!! Visioenen van Amerikaanse films doemen in sneltrein vaart op. Nee dan maar even in de wind wachten tot die twee zeilbootjesweg zijn. In tegenstelling tot mijn broer ben ik geen zeiler, maar ik vraag me wel af of die twee hun mast niet kunnenstrijken? We gaan even later aan de andere kant van de Postbrug rechtsaf langs het kanaal, richting Wemeldinge.He is een beetje saai, vind ik. In de jachthaven van Wemeldinge lijkt de recessie nog niet erg aanwezig en via geasfalteerde weggetjes lopen we het dorp weer uit. Fruitboomgaarden, overal fruitbomen. Mèt zelfgemaakte bordjes 'Verboden toegang'. Wordt er op zulke grote schaal clandestien fruit geplukt dan?

Het weggetje is saai vind ik. Ik troost me, nou ja troost, met de gedachte dat er straks nog wel vaker en langer zulke saaie stukken zullen komen. Volgens Evelien zal ik daar meer moeite mee hebben dan zij. Kijk, dat is nog es een goede motivatie: dat zullen we dan nog wel es zien, denk ik. Ineens staan er een aantal kleurige parasols langs de weg in de berm. Erachter een boerenschuur, gewoon zo'n landbouwloods, maar mèt de glorieuze titel 'de Pottekijker'. Overal aan paaltjes hanger theepotten! Een zelfgemaakt schoolbord onthult dat er THEE te krijgen is. Dat wil ik zien, zegt Evelien. Ik zucht, want ik ben nog niet onthaast en denk aan de trein die vanuit Kapelle richting Kruiningen gaat: slechts 1x per uur en we liggen net zo mooi op schema. M'n planning!! Je kunt zuchten wat je wil, maar ik ga kijken en dat doe ik straks ook, zegt ze beslist en stapt het erf op. Ik ga mee, onthaasten moet toch ergens beginnen. In het schemerdonker van de loods staan honderden theepotten op plankjes langs en in kastjes tegen de wand. De verzamelaarster verschijnt even later in eigen persoon,stoere pet op het hoofd,haar ogen omrand met grote rode vlekken - hooikoorts? Er blijken theepotten te zijn die door de overheid na de Tweede Wereldoorlog aan de mensen gegeven werden; idem dito aan hen die na de Watersnood ramp van 1953 alles verloren. Wist je dat je door te tikken tegen een theepot kunt horen of er mergel in zit en dus uit de Ragoutfabrieken in Maastricht afkomstig is? Ik niet. je bent nooit te oud om wat te leren. Of we thee lusten, vraagt ze. Tja,.. Ja graag zeggen we, vooral uit beleefdheid. Wedrinken gloeindhete thee uit aardewerken bekers, terwijl de zwaluwen over ons hoofd in en uit vliegen. Om de twee dagen moet er stront worden geruimd, dat is wel duidelijk. Er verschijnt nog een echtpaar. Hij weet te vertellen dat over de weg die we net overstaken de vijfde Duitse divisie zicht terugtrok van Vlissingen naar bergen op Zoom en die hadden heel wat zwaardere rugzakken! De thee is gratis, maar als we willen kunnen we een gift stoppen in een wit stenen hond: voor de Dierenbescherming. Dat doen we. Jammer dat ie niet blaft als dank of zachtjes met z'n staart kwispelt.

We vertrekken met de hartelijke succeswensen voor onze op stapelstaande tocht naar Rome en lopen verder. We kijkenelkaar aan: saai, hoezo saai?

Weblog ja of nee

Doen we het wel een weblogof doen we het niet...........

Wat is het voordeel en wat het nadeel..........

Plussend en minnend hebben we deze week dan toch maar besloten omeen weblog over onze voetreis naar Rome te openen en dan zien we wel hoe het beheren ervan tijdens onze tocht zal gaan. Onze moeite zit in het feit dat we het niet als een verplicht iets willen gaan zien om zo'n weblog bij te houden. Een heilig MOETEN willen we eigenlijk voorkomen.Een pelgimstocht is daar juist niet voor bedoeld.

Maar als het gaat lukken zonder dat plichtsgevoel dat willen wij jullie graag op de hoogte houden van de vorderingen van onze tocht, van ons genieten, de ontmoetingen en onze pleisterplaatsen. En de pijntjes, de tegenvallers, de moeite en de teleurstellingen willen we jullie ook zeker niet onthouden.

Een veelgestelde vraag is of en zo ja hoe wij ons voorbereiden op onze tocht.

We kunnen jullie geruststellen. We hebben al heel wat kilometers afgelegd in het Zeeuwse.

In het weekend proberen we steeds één hele dag te lopen en verder om de dag een paar uur

's avonds na het eten. Steeds met de bepakking die we ook naar Rome zullen meezeulen.

We liepen drie achtereen volgende dagen een rondje Walcheren. Een prachtige afwisselende tocht om dit deel van Zeeland. De start was in Vlissingen waar we langs de westerschelde liepen, over het strand en door en over de duinen via Zoutelande naar Domburg (28 km.) De tweede dag van Domburg via West-Kapelle en Vrouwenpolder naar Veere.(21 km.) en de laatste dag van Veere via Arnemuiden weer terug naar Vlissingen. (27 km.)

Nu lopen we de laatste weken steeds hier in Zuid-Beveland. In deze tijd van het jaar zijn de bloemdijken prachtig. We lopen door manshoge grasdijken, stille padenen genieten van al dit moois.

We dachten onze woonomgeving al wel aardig te kennen maar tijdens onze wandelingen komen we op steeds weer nieuwe paadjes en dijkjes. B.v. het herinneringsdijkje in de buurt van Heinkenszand. Een dijkje waar ouders van jonggestorven kinderen een herinneringsboom hebben geplant als nagedachtenis aan hun veel te vroeg gestorvenkind. Bij de bomen zijn teksten en gedichtjes geplaatst met de naam van het kind. Ontroerd liepen we over dit dijkje.

Nooit geweten dat er zo'n mooi initiatief hier in de buurt was.

Inmiddelszijn Cor zijn nieuwe bergschoenen goed ingelopen en zijn de gewenningspijntjes helemaal verdwenen. Ook metde rugzak, die zo'n12 kg. weegt heeft hij geen problemen meer.

Dat ligt ietsje anders nog bij mij.Ik blijf last van mijn nek houden.Dat ligt niet zozeer aan het gewicht van mijn rugzak(8kg.) denk ik, maar meerin het feit dat er iets in mijn nek niet goed zit.

De bovenste nekwervel geeft problemen. Een probleem waar ik ik al vaker last van heb gehad en steeds weer verholpen kon worden door mijn osteopaat. Over 10 dagen kan ik weer bij hem terecht voor een grondige onderhoudsbeurt en ik hoop maar dat dan mijn nekprobleem opgelost gaat worden. En zo niet, tja.... daar denk ik nog maar niet teveel over na.

Ook een vraag van veel mensen iswelke routes we gaan lopen. Daar heeftCor zich de afgelopen maanden mee bezig gehouden.Dus ons volgende verhaal zalvan Cor zijn hand zijn.

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op ons reislog!

Het grote aftellen is begonnen.

Zondag 26 juli 2009zullen wij vanuit het kerkje in Driewegen starten met onze voettocht naar Rome.

Met een gemiddelde van 25-28 km. per dag hopen wij in de tweede helft van oktober in Rome aan te komen.

Vanaf nu kun je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waarwij ons bevinden en waar we zijn geweest! Meer informatie over onszelf en de reis die we gaan maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor onze mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Wezien je graag terug op ons reislog en hopen dat je er veel plezier en inspiratie aan beleeft. Laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je metons meereist!

Groetjes,Cor en Evelien